Druk

BELEVING

Of Nederland vol is, is objectief moeilijk vast te stellen, want hoeveel vierkante meters leefruimte heeft een mens nodig? Er is wel een democratisch criterium: als meer dan 50 procent van de bevolking Nederland vol en te druk vindt, dan is Nederland vol en te druk. Een andere graadmeter is in hoeverre je een plasje in de berm kunt doen zonder dat er naar je gejoeld wordt of een BOA je bekeurt of een IVN’er of een moraalridder je ‘daarop aanspreekt’. Uit dat oogpunt is het in Nederland heel erg druk.

Iedereen fietst, wandelt, laat honden uit, zoekt paddenstoelen of bijzondere plantjes in de uitgewoonde bossen en parken. Dezelfde paddenstoel wordt telkens gefotografeerd door weer een andere wandelaar. Talloze computers zullen uit elkaar spatten van de natuurfoto’s. Het zal wel door de verveling komen die het gevolg is van de coronamaatregelen. Leveranciers van E-bikes en gewone fietsen spelen handig in op het gezondheids- en milieufanatisme en doen goede zaken. Zal de drukte afnemen als je straks weer voor 34 euro naar Barcelona kunt vliegen?

Processie

Op het pad lopen mensen voort te sloffen in een troosteloze processie. Groepjes natuurliefhebbers met verrekijkers zwalken van links naar rechts. Soms zijn er voortrazende wielrenners. Sta je even stil met je fiets dan moet er juist op dat moment een moeder met een bolderkar vol kinderen achter je langs.

En dan de honden. Terwijl ze vroeger kwispelend voor de deur op het baasje stonden te wachten om uitgelaten te worden, moeten ze nu acht keer per dag naar buiten omdat het baasje even de deur uit wil tussen het werken achter de computer door. Ze slepen zich met de tong uit de bek over het fiets- of wandelpad.

Azie

Bij dit maniakale gewandel en gefiets moet ik denken aan de dichtbevolkte steden en afgeladen straten in Aziatische metropolen. Daar bereed ik wel eens een brommer. Uiteraard waren er veel andere brommers, en auto’s. Het aantal brommers was gaan toenemen naarmate auto’s minder vooruitkwamen. Maar het ging er op een ordelijke en natuurlijke wijze rustig aan toe. De weggebruikers -toen al vaak met mondkapjes- weefden zich elegant om mij heen. Ze remden op tijd, lieten ruimte, schreeuwden niet.

Het is natuurlijk niet fijn dat die steden te lijden hadden onder stank en luchtvervuiling. Maar in de drukte in de parken en de bossen in Nederland in deze coronatijd herinner ik mij hoe relaxed ik mij voelde op mijn brommer in Nepal, Vietnam en Indonesië.

(Januari 2021)